- 6.45 a.m.: Bang dat ik te laat ging zijn en het niet zou vinden, ben ik toch te vroeg aangekomen. Ik heb stress en iedereen staart me aan, tof! Ik wacht...
- 7.20 a.m.: Hora hondureña, ik haat het. Dokter Guerrero is eindelijk aangekomen, 20min te laat. Hij stelt me voor aan een paar collega's, we praten wat en beginnen eindelijk aan onze ronde.
- 7.30. a.m.: Twee dokters en ik, de nuteloze snotneus, komen binnen in de eerste kamer, spoedafdeling. Een stuk of 8 bedden, 3 patiëntjes. De bedden zijn klaar om ineen te storten. De twee dokters controleren de patiëntjes, ik sta en kijk. Conclusie van de dokter: ademhalingsproblemen dus asthma. “We have a lot of patiënts with asthma”. Uhu...:
- 8.15 a.m.: We verhuizen naar boven, naar de stabiele patiënten. Eerste patiënt: net geboren baby. Werd geboren in de hal omdat er niet genoeg tijd was om haar in een kamer te installeren (dokters lieten haar wachten: hora hondureña). Ik probeer de stamboom te tekenen:
vrouw (30 jaar) X jongen (17 jaar, hiv +) X andere vrouw
pasgeboren baby kind (1 jaar)
- Of zoiets... Ik heb geprobeerd de situatie te begrijpen maar het was niet zo gemakkelijk. Het enige dat ik zeker weet is dat ze veel problemen hebben.
- 9.00 a.m.: Next room. 8 bedden, 8 patiënten. Volle en drukke kamer. Met acht zieke kindjes, is het hier nooit stil, neem ik aan. Alweer, de bedden klaar om ineen te storten. Allemaal kleine kindjes rond de drie jaar, buiten één meisje van 15. Ik weet dat ze niet veel mogelijkheden hebben, maar ocharme dat meisje slaapt in een babybed ! En geen privacy... . De dokters controleren iedereen, en iedereen weet wie wat heeft. Ik stond erbij en ik keek ernaar. Één ding heb ik geleerd: eieren eten voordat je één jaar oud bent, zorgt voor allergieën.
- 9.30 a.m.: We gaan in de dokterskamer. Daar bereiden ze alle voorschriften voor. Voornamelijk antibiotica. We praten en lachen wat. Daarna, back downstairs.
- 9.45 a.m.: Ik heb dus de hele tijd twee dokters gevolgd: dokter Guerrero en een Joodse laatste-jaar student. De Joodse dokter, heel vriendelijk, geeft me een kleine rondleiding, praat wat met me, … . Ondertussen zijn we Guerrero kwijt geraakt.
- 10.00 a.m.: Guerrero gevonden: “Job is done, you can go home now.” Eu oke, dank u … . Ik heb 2,5uur gewerkt, wat je werken kunt noemen...
- 10.30 a.m.: Home... niets doen... again... .
Wauw, wat een gedoe daar.. Manon, je zou het moeten overnemen daar :-)
ReplyDeleteHey Manon! Ik hoop dat je werkdagen daar dan wat langer gaan worden ... en het is toch ook altijd spijtig om te lezen hoe de situatie in de lokale ziekenhuizen in Honduras is, ook al weet ik het :(. In ieder geval veel succes met je nieuwe project!!! xx
ReplyDeleteVeel succes manon, tis toch moeilijk om zoiets te zien he! we hebben uiteindelijk nog ni te klagen hier!! hoop voor jou dat het snel wat langere dagen zijn!! dikke zoen jess
ReplyDelete